Nire burua irakaslelez

Argi dago nik neuk jasotako hezkuntza mota ez dela gaur egungo gizarteari egokitutako hezkuntza izan, nahiz eta momentu horretako gizarte eta garaian kokatutako hezkuntza izan den.

Gelan egindako hausnarketan ikusitako argazkien arira , argi dago gure gizartea etapa desberdinetatik pasatu dela eta orain oso modernotzat jotzen diren metodologiak ez direla gaur egun asmatutakoak, baina zentzu askotan atzera ere egin dugu, hezkuntza beti gizartearen eskutik doalako. Hezkuntza eta gizartea elkarri lotuta doazen oinarrizko bi kontzeptu dira eta hezkuntza sistemaren bidez gizartea aldatzeko giltza ere eskuetan daukagula uste dot.

Nire iritziz, haurrak protagonista bihurtu behar ditugu eta horretarako esperimentatzen eta pixkanaka autonomoak izaten doazen heinean, norbere nortasuna eraikiz joango dira. Horretan, irakasleak paper garrantzitsua daukala uste dot, eta ez autoritate aldetik. Hau da, autoritatea eta arau, konpetentziak, helburu eta abarrak bete daitezke betiere laguntzaile /gidari lana eginez. Gaur egun, nahiz eta asko aldatu den ez da “idealtzat” jo genezakeen sistema.

Horregatik, haurrei bere osotasunean garatzeko aukera eman behar zaie, elkarbizitza sustatuz, emozioak landuz, naturarekin kontaktuan izanez, norbere interesetan zentratuz … irakasleon esku hartzea oso noizbehinkakoa delarik.

Azkenik aipatzekoa da, ez dudala gure hezkuntza askotan esaten den bezain txarto ikusten, haurra protagonista izatea lortzen badugu, bidearen zati handi bat eginda izango dugula uste dut. Helburua, haurrarentzat , eskola lau hormatako eraikuntza bat baino gehiago izatea delarik.