Zelan ikasten dute haurrek?

Argi dago,haurrek esperientziaren bidez eta imitazioz ikasten dutela. Gainera, haur bakoitzaren erritmoa, nahiak, interesak, beharrizanak…kontuan izan behar ditugu. Horretarako, ezinbestekoa da haur bakoitza ezagutzea eta behaketaren bidez jarraipena egitea.

Egia da gaur egungo eskoletako egoerek ez digutela lan hori batere errazten. Ratioek gora egin dute eta askotan nahiz eta denetara egon nahi izan ezinezkoa egiten delako. Batez ere haur hezkuntzako etapari dagokionean, indibidualitatearen kontzeptu horrek hare garrantzi handiagoa hartzen du. Horregatik, helburu nagusia haur bakoitza bere osotasunean garatzea denez gero, norbere autonomia, beharrak eta egoerak izan behar ditugu abiapuntutzat.

Egia da, testuinguruak ere bere papera betetzen duela eta nahiz eta etapa batzuetan funtzio hori familiak, genetikak eta eskolak osoan betetzen dituzten, ezinezkoa da testuinguruaren paper horretan arreta jartzea.Haur guztiengan ez da berdina izango familiaren kultur kapitala edota kapital soziala, herria, familia giroa, eskolaren profila, eskolak daukan “output”-a eta abar.

Horrenbestez, hezkuntzak bi norabidetako prozesua izan behar duela uste dut. Prozesu horretan, haur bakoitzaren gaitasunak eta erritmoa errespetatuz, haurrei esperimentatzen utziz eta lateralidadea, hau da, pentsamendu dibergentea, sustatuz. Helburua, haur bakoitzak izatez dituen gaitasunak ahalik eta gehien garatzea delarik.

Jarritako argazkia ere egindako hausnarketarekin bat dator. Guztiok desberdinak garen heinean, gure artean ere ikaskuntza prozesua desberdina da, bakoitzaren  gaitasun, beharrizan, interes, erritmo eta abarrak ditugulako eta guzti horiek kontuan izan behar ditugu haurra bere osotasunean garatzea lortu ahal izateko.